آموزش ذهنی؛
مهارت‌های بیشتر برای یادگیری.

منظور، برنامه‌ای از فعالیت‌های آموزشی و تمرین‌های هدفمند متناسب با نیاز کودک است؛ مانند دنبال کردن دستور، سازمان‌دهی فعالیت یا تمرین مهارت‌های پایهٔ یادگیری. هدف‌ها پس از ارزیابی تعیین می‌شوند.

خیر. سن، دشواری فعالیت، خواب، اضطراب، وضعیت زبان و شرایط محیط می‌توانند بر مشارکت اثر بگذارند. تشخیص اختلال توجه به بررسی تخصصی و اطلاعات موقعیت‌های مختلف نیاز دارد.

خیر. بهتر شدن در یک بازی، لزوماً به‌معنای بهبود همهٔ مهارت‌های زندگی یا علائم ADHD نیست. برنامهٔ حمایتی باید بر نیاز واقعی و راهکارهای مناسب تکیه کند؛ در صورت لزوم، خدمات تخصصی دیگری نیز لازم‌اند.

نمی‌توان از روی یک عامل، علت اختلال توجه یا یادگیری را مشخص کرد. سابقهٔ رشد، فرصت‌های تعامل و آموزش، عادت‌های روزمره و وضعیت پزشکی در کنار هم بررسی می‌شوند؛ خانواده نباید بدون ارزیابی سرزنش شود.

با توجه به هدف‌ها، توانایی کودک و فرصت خانواده انتخاب می‌شوند. درمانگر روش را توضیح می‌دهد و مقدار مناسب را مشخص می‌کند. تجربه‌های خانه به بازبینی برنامه کمک می‌کنند؛ فشار برای تمرین بیشتر همیشه مفید نیست.