ماساژدرمانی؛ یک ابزار انتخابی در برنامهٔ توانبخشی
ماساژدرمانی و تکنیکهای دستی، در برخی شرایط می‌توانند به‌عنوان بخشی از برنامهٔ توانبخشی استفاده شوند. هدف ممکن است کاهش تنش یا ناراحتی عضلانی و کمک به مشارکت راحت‌تر در فعالیتهای درمانی باشد؛ انتخاب روش به نتیجهٔ ارزیابی بستگی دارد.
در کلینیک گفتاردرمانی و کاردرمانی روزبه رضایی در تهرانپارس، اهمیت هر تکنیک در کمکی است که به هدف مشخص درمان میکند. ماساژ جایگزین ارزیابی، تمرینهای عملکردی یا درمان پزشکی لازم نیست و برای همهٔ مراجعان توصیه نمی‌شود.
تکنیکهای دستی اطراف حنجره در توانبخشی صدا
در بعضی اختلالات صوت همراه با تنش عضلانی، درمانگر آموزش‌دیده ممکن است از تکنیکهای دستی اطراف حنجره در کنار تمرینهای صوتی استفاده کند. این کار با توجه به وضعیت حنجره و پاسخ فرد انجام میشود و می‌تواند به کاهش تنش و تلاش نامناسب هنگام تولید صدا کمک کند.
پیش از برنامه‌ریزی درمان صدا، بررسی پزشکی حنجره اهمیت دارد. ماساژ حنجره درمان عمومی ندول‌ها، توده‌ها یا فلج تارهای صوتی نیست؛ نوع پیگیری پزشکی و توانبخشی بر اساس علت مشکل مشخص میشود.
ماساژ دهان و صورت با درمان گفتار یکسان نیست
حرکت عضلات در گفتار، به هماهنگی و برنامه‌ریزی دقیق نیاز دارد. نمی‌توان فرض کرد ماساژ یا افزایش قدرت عضله، بهتنهایی باعث رشد گفتار یا درمان آپراکسی و دیزارتری میشود. درمان این مشکلات بر ارزیابی و تمرینهای متناسب با تولید گفتار استوار است.
در برخی روش‌های درمان گفتار، نشانههای لمسی هنگام تولید صدا یا واژه به کار می‌روند. این نشانه‌ها با ماساژ عمومی و تمرینهای بدون گفتار تفاوت دارند؛ کاربردشان باید با هدف مشخص و توسط درمانگر آموزش‌دیده تعیین شود.
مشکلات تغذیه، بلع و آبریزش دهان؛ ابتدا ارزیابی
آبریزش دهان، دشواری تغذیه یا مشکل بلع می‌توانند علت‌های متفاوتی داشته باشند. برنامهٔ درمان با بررسی عملکرد، ایمنی و شرایط پزشکی فرد تنظیم میشود؛ گاهی همکاری با پزشک یا انجام بررسی تکمیلی لازم است.
ماساژ یا تحریک دهانی، نسخهٔ یکسان برای تنظیم رفلکس گگ یا رفع مشکلات بلع از نوزادی تا سالمندی نیست. اگر روش لمسی در برنامه انتخاب شود، هدف، ضرورت و نحوهٔ اجرای آن باید متناسب با وضعیت همان مراجع روشن باشند.
همراه با فعالیت و هدف‌های کاردرمانی
در برنامه‌های کاردرمانی نیز بعضی تکنیکهای دستی یا لمس هدایت‌شده ممکن است برای هدف مشخص و در افراد منتخب در نظر گرفته شوند. سودمندی آن‌ها باید در ارتباط با عملکرد روزمره و پاسخ فرد بررسی شود؛ انجام یک تکنیک بهتنهایی هدف درمان نیست.
تمرین فعالیت، تغییر مناسب محیط و آموزش خانواده می‌توانند بخش‌های دیگر برنامه باشند. اگر مراجع لمس را ناخوشایند می‌داند، این موضوع در انتخاب روش و میزان مشارکت او اهمیت دارد.
برنامه‌ای متناسب با وضعیت و راحتی شما
در ارزیابی، دربارهٔ مشکل اصلی، سوابق پزشکی، داروها و تجربهٔ قبلی شما از درمان پرسیده میشود. شدت و محل تکنیکهای دستی با شرایط فرد هماهنگ میشود و در صورت نیاز، نظر پزشک نیز در تصمیم‌گیری نقش دارد.
پیشرفت با هدف‌های مشخص پیگیری میشود و ادامهٔ هر روش به پاسخ شما بستگی دارد. خانواده تنها راهکارهایی را در خانه اجرا میکند که برای همان مراجع آموزش داده شده‌اند. برای شناخت نیاز و هماهنگی ارزیابی اولیه، فرم این صفحه را تکمیل کنید.
پرسش
پاسخ