مقدمه
تصور کنید زنی چند هفته است در یک سمت گلوی خود احساس درد دارد یا هنگام لمس گردن متوجه توده‌ای شده است. صدایش تغییری نکرده و گرفتگی صدا ندارد، اما ادامه پیدا کردن نشانه‌ها باعث نگرانی او شده است. آیا این علائم می‌توانند با سرطان گلو ارتباط داشته باشند؟ آیا سرطان گلو همان سرطان حنجره است؟
اصطلاح سرطان گلو در گفت‌وگوی روزمره برای سرطان‌هایی به کار می‌رود که ممکن است در بخش‌های متفاوت حلق یا حنجره ایجاد شوند. این نواحی به یکدیگر نزدیک‌اند، اما محل درگیری و بعضی نشانه‌های آن‌ها متفاوت است. برای مثال، سرطان ناحیه لوزه یا قاعده زبان ممکن است با توده گردن، گلودرد ماندگار یا مشکل بلع مطرح شود، حتی زمانی که صدا طبیعی است.
بیشتر گلودردها، ناراحتی‌های هنگام بلع و توده‌های گردنی به معنی سرطان نیستند. عفونت‌ها، التهاب‌ها و بیماری‌های خوش‌خیم نیز می‌توانند چنین نشانه‌هایی ایجاد کنند. بااین‌حال، علائم ماندگار، پیشرونده یا غیرمعمول به بررسی پزشکی نیاز دارند. شناخت تفاوت نشانه‌ها کمک می‌کند بدون تشخیص‌گذاری خودسرانه، زمان مناسب مراجعه را بهتر تشخیص دهید.
سرطان گلو در زنان دقیقاً به کدام قسمت اشاره دارد؟
سرطان گلو نام پزشکی یک بیماری مشخص نیست. این عبارت ممکن است به سرطان حلق، سرطان حنجره یا برخی نواحی مجاور اشاره داشته باشد. برای شناخت علائم، ابتدا باید مشخص شود منظور کدام قسمت است.
سرطان حلق چیست؟
حلق مسیری عضلانی در پشت بینی و دهان است که در عبور هوا و غذا نقش دارد. از نظر آناتومی، حلق به سه قسمت تقسیم می‌شود: نازوفارنکس در پشت بینی، اوروفارنکس در پشت دهان و هیپوفارنکس در قسمت پایین حلق.
تمرکز این مقاله بر اوروفارنکس یا بخش میانی حلق است؛ ناحیه‌ای که لوزه‌های کامی، قاعده زبان، کام نرم و بخش‌هایی از دیواره پشتی و کناری حلق را شامل می‌شود.
سرطان اوروفارنکس معمولاً از سلول‌های پوشاننده سطح این ناحیه منشأ می‌گیرد. بعضی ضایعات ممکن است در قسمت‌هایی ایجاد شوند که با نگاه معمولی به دهان به‌خوبی دیده نمی‌شوند. بنابراین نبود زخم یا توده قابل مشاهده در آینه، به‌تنهایی وجود بیماری را رد نمی‌کند.
این سرطان‌ها در زنان نیز رخ می‌دهند، هرچند الگوی علائم آن‌ها الزاماً با مردان تفاوت مشخصی ندارد. محل ضایعه، اندازه آن و میزان درگیری بافت‌های اطراف در نوع نشانه‌ها اهمیت بیشتری دارند.
سرطان حنجره چه تفاوتی دارد؟
حنجره پایین‌تر از حلق قرار دارد و تارهای صوتی در آن واقع شده‌اند. به همین دلیل، برخی سرطان‌های حنجره، به‌خصوص ضایعات درگیرکننده تارهای صوتی، ممکن است زودتر با گرفتگی یا تغییر ماندگار صدا ظاهر شوند.
در مقابل، سرطان ناحیه لوزه یا قاعده زبان ممکن است در مراحل اولیه تغییر صدای آشکاری ایجاد نکند. البته نشانه‌های دو بیماری کاملاً جدا نیستند و درد گلو، مشکل بلع یا توده گردن می‌تواند در هر دو دیده شود. تفاوت اصلی به محل شروع بیماری مربوط است، نه اینکه یک علامت فقط مخصوص یک نوع سرطان باشد.
کدام نشانه‌ها می‌توانند مربوط به سرطان حلق در زنان باشند؟
سرطان حلق ممکن است با نشانه‌های متفاوتی ظاهر شود و برخی افراد در مراحل اولیه علامت واضحی نداشته باشند. موارد زیر از نشانه‌هایی هستند که اگر ماندگار، رو به افزایش یا همراه با یافته‌های مشکوک باشند، اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند.
گلودرد ماندگار یا یک‌طرفه
گلودرد از شایع‌ترین شکایت‌هایی است که معمولاً با عفونت‌های ویروسی، التهاب یا عوامل خوش‌خیم ارتباط دارد. بااین‌حال، دردی که بدون علت مشخص ادامه پیدا می‌کند، به‌خصوص اگر عمدتاً در یک سمت حلق باشد یا به‌تدریج شدیدتر شود، نیازمند ارزیابی است.
برای مثال، فرد ممکن است هنگام بلع در سمت راست گلوی خود درد احساس کند، اما نشانه‌های معمول سرماخوردگی نداشته باشد. این وضعیت سرطان را ثابت نمی‌کند؛ متخصص باید علت‌های عفونی، التهابی، عضلانی و سایر مشکلات احتمالی را بررسی کند.
مشکل یا درد هنگام بلع
برخی ضایعات حلق ممکن است باعث درد هنگام عبور غذا یا دشوار شدن بلع شوند. گاهی فرد ابتدا فقط هنگام خوردن غذاهای جامد ناراحتی دارد و گاهی احساس می‌کند غذا در گلو گیر می‌کند.
درد هنگام بلع با ناتوانی واقعی در انتقال غذا یکسان نیست. هر دو علامت علت‌های مختلفی دارند، اما اگر ادامه‌دار باشند، شدت پیدا کنند یا باعث کاهش دریافت غذا و مایعات شوند، بررسی پزشکی ضروری است. نباید صرفاً با تغییر رژیم غذایی تلاش کرد علت مشکل را پنهان کرد.
توده یا تورم گردن
یکی از نشانه‌های مهمی که ممکن است در بعضی سرطان‌های اوروفارنکس دیده شود، بزرگ شدن غدد لنفاوی گردن است. فرد ممکن است هنگام شستن صورت، بستن روسری یا لمس اتفاقی گردن متوجه برجستگی تازه‌ای شود.
البته تورم غدد لنفاوی در عفونت‌ها نیز شایع است. ویژگی‌هایی مانند ماندگاری، بزرگ‌تر شدن، سفت بودن یا ثابت بودن توده می‌توانند ضرورت بررسی را افزایش دهند. تشخیص ماهیت توده صرفاً با لمس خانگی امکان‌پذیر نیست.
درد گوش بدون علت مشخص در گوش
گاهی بیماری‌های حلق باعث ایجاد دردی می‌شوند که فرد آن را در گوش احساس می‌کند. به این حالت درد ارجاعی گفته می‌شود؛ زیرا مسیرهای عصبی بعضی نواحی حلق و گوش با یکدیگر ارتباط دارند.
ممکن است معاینه گوش طبیعی باشد، اما منشأ درد در قسمت دیگری از سر و گردن قرار داشته باشد. این وضعیت می‌تواند علت‌های غیرسرطانی متعددی مانند مشکلات دندان، مفصل فک یا التهاب حلق داشته باشد. درد گوش یک‌طرفه و مداوم، به‌ویژه همراه گلودرد یا مشکل بلع، دلیل مناسبی برای بررسی تخصصی است.
تغییرات لوزه یا قاعده زبان
زخم غیرمعمول و ماندگار، تغییر ظاهری یک لوزه، احساس وجود جسم خارجی در گلو یا ناراحتی موضعی ممکن است نیازمند بررسی باشند. برخی ضایعات قاعده زبان در معاینه ساده دهان دیده نمی‌شوند و برای مشاهده آن‌ها تجهیزات پزشکی مناسب لازم است.
این نشانه‌ها اختصاصی سرطان نیستند. وجود یک علامت، حتی اگر نگران‌کننده باشد، به معنای تشخیص قطعی بیماری نیست و باید همراه سابقه پزشکی و نتیجه معاینه تفسیر شود.
چرا گاهی اولین نشانه سرطان حلق، توده گردن است؟
حلق، به‌ویژه ناحیه لوزه‌ها و قاعده زبان، ارتباط گسترده‌ای با شبکه لنفاوی گردن دارد. غدد لنفاوی بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند و ممکن است در واکنش به عفونت، التهاب یا برخی بیماری‌های دیگر بزرگ شوند.
در بعضی سرطان‌های اوروفارنکس، سلول‌های سرطانی ممکن است به غدد لنفاوی نزدیک منتقل شوند. در چنین شرایطی، گاهی برجستگی گردن پیش از آنکه ضایعه اولیه باعث درد واضح یا مشکل بلع شود، توجه فرد را جلب می‌کند.
این اتفاق ممکن است زمانی رخ دهد که ضایعه اولیه کوچک یا در عمق بافت لوزه و قاعده زبان قرار داشته باشد. بنابراین فرد الزاماً گلودرد شدید، زخم قابل مشاهده یا گرفتگی صدا ندارد.
بزرگ شدن غدد لنفاوی به‌تنهایی به معنای گسترش سرطان نیست. عفونت‌های تنفسی، مشکلات دندانی و بیماری‌های التهابی نیز از علت‌های مهم توده گردن هستند. بااین‌حال، نباید هر توده بدون درد را بی‌خطر دانست.
بر اساس راهنمای تخصصی ارزیابی توده گردن در بزرگسالان، توده‌ای که بدون علت عفونی مشخص دست‌کم دو هفته باقی مانده و تغییر قابل توجهی نکرده است، یا مدت پیدایش آن معلوم نیست، ممکن است نیازمند بررسی جدی‌تر باشد. سفت بودن، ثابت بودن نسبت به بافت‌های اطراف، اندازه غیرمعمول یا تغییر پوست روی توده نیز اهمیت دارند.
این معیارها برای تصمیم‌گیری پزشکی هستند، نه تشخیص خانگی سرطان. اگر توده‌ای تازه در گردن مشاهده کردید و علت آن مشخص نیست، بهتر است برای معاینه مراجعه کنید و منتظر دردناک شدن یا بزرگ شدن شدید آن نمانید.
همچنین توده را مرتب فشار ندهید یا ماساژ نکنید تا اندازه آن تغییر کند. ثبت زمان شروع و تغییرات احتمالی و ارائه این اطلاعات به پزشک مفیدتر است. حتی توده‌هایی که در تصویربرداری حالت کیستی یا پر از مایع دارند، در صورت وجود ویژگی‌های مشکوک ممکن است به بررسی کامل نیاز داشته باشند.
آیا سرطان لوزه و قاعده زبان همیشه با گلودرد شروع می‌شود؟
خیر. محل قرارگیری ضایعه و نحوه رشد آن می‌تواند باعث شود نشانه‌های اولیه متفاوت باشند. بعضی افراد احساس درد دارند، برخی ابتدا متوجه توده گردن می‌شوند و بعضی ضایعات نیز در مراحل اولیه کم‌علامت هستند.
نشانه‌های احتمالی در ناحیه لوزه
لوزه‌های کامی در دو سمت قسمت پشتی دهان قرار دارند. تغییر اندازه یک لوزه، زخم ماندگار، درد یک‌طرفه یا ناراحتی هنگام بلع ممکن است باعث مراجعه فرد شود.
بااین‌حال، لوزه‌های دو طرف همیشه کاملاً هم‌اندازه نیستند. عفونت‌های قبلی، التهاب مزمن و تفاوت‌های طبیعی ساختار بافت نیز می‌توانند باعث عدم تقارن شوند. بنابراین بزرگ‌تر بودن یک لوزه به‌تنهایی سرطان را ثابت نمی‌کند.
پزشک هنگام بررسی، علاوه بر اندازه لوزه‌ها به ظاهر سطح آن‌ها، وجود ضایعه مشکوک، قوام بافت، وضعیت غدد لنفاوی گردن و سایر علائم توجه می‌کند.
اگر تغییر اندازه یا ظاهر لوزه ماندگار است یا همراه درد یک‌طرفه، خونریزی غیرعادی، مشکل بلع یا توده گردن دیده می‌شود، معاینه تخصصی اهمیت بیشتری دارد.
نشانه‌های احتمالی در قاعده زبان
قاعده زبان بخش پشتی زبان است و با قسمتی که هنگام صحبت یا بیرون آوردن زبان مشاهده می‌کنیم تفاوت دارد. این ناحیه در مجاورت حلق قرار گرفته و در بلع نقش مهمی دارد.
ضایعات این قسمت ممکن است باعث احساس وجود چیزی در گلو، درد هنگام بلع، درد ارجاعی گوش یا دشواری در عبور غذا شوند. گاهی نیز نخستین شکایت فرد، وجود توده‌ای در گردن است.
از آنجا که قاعده زبان با نگاه معمولی در آینه به‌خوبی دیده نمی‌شود، طبیعی به نظر رسیدن سطح قابل مشاهده زبان برای رد بیماری کافی نیست. همچنین تلاش برای مشاهده عمق حلق با وسایل خانگی ممکن است باعث آسیب یا تحریک شود.
متخصص گوش، حلق و بینی می‌تواند در صورت لزوم با ابزار مناسب این ناحیه را بررسی کند. هدف معاینه، تشخیص علت واقعی نشانه‌هاست؛ زیرا مشکلات خوش‌خیم و التهابی نیز ممکن است علائمی مشابه ایجاد کنند.
تفاوت نشانه‌های سرطان حلق و حنجره چیست؟
سرطان حلق و حنجره هر دو در گروه سرطان‌های سر و گردن قرار می‌گیرند، اما محل آغاز آن‌ها متفاوت است. همین تفاوت می‌تواند بر اولین نشانه‌های بیماری تأثیر بگذارد.
در سرطان اوروفارنکس، توده گردن، ناراحتی یک‌طرفه حلق، مشکل بلع یا درد ارجاعی گوش ممکن است اهمیت داشته باشند. در بعضی سرطان‌های حنجره، به‌ویژه آن‌هایی که تارهای صوتی را درگیر می‌کنند، تغییر پایدار کیفیت صدا می‌تواند نشانه برجسته‌تری باشد.
| ویژگی | سرطان حلق، به‌ویژه اوروفارنکس | سرطان حنجره |
|---|---|---|
| محل درگیری | لوزه‌ها، قاعده زبان، کام نرم و دیواره‌های حلق | حنجره و بخش‌های مختلف آن، از جمله ناحیه تارهای صوتی |
| نشانه‌های مطرح‌کننده | گلودرد ماندگار، درد یک‌طرفه، مشکل بلع یا توده گردن | تغییر صدا، گرفتگی ماندگار و بسته به محل ضایعه علائم دیگر |
| تغییر صدا | ممکن است وجود نداشته باشد | در ضایعات درگیرکننده تارهای صوتی برجسته‌تر است |
| دشواری بلع | ممکن است از نشانه‌های مهم باشد | در برخی محل‌های درگیری نیز رخ می‌دهد |
| توده گردن | گاهی نخستین نشانه قابل توجه است | در برخی بیماران ممکن است دیده شود |
| مسیر کلی ارزیابی | معاینه حلق و گردن، آندوسکوپی مناسب و در صورت نیاز نمونه‌برداری | معاینه و مشاهده حنجره و نمونه‌برداری از ضایعه مشکوک |
این مقایسه به معنی اختصاصی بودن یک علامت به یک بیماری نیست. برای مثال، درد هنگام بلع یا توده گردن ممکن است در هر دو سرطان دیده شود. همچنین برخی سرطان‌های حنجره در آغاز تغییر صدای واضحی ایجاد نمی‌کنند.
در نتیجه، نمی‌توان فقط بر اساس وجود یا نبود گرفتگی صدا محل بیماری را تعیین کرد. سابقه علائم، معاینه تخصصی و در صورت نیاز آزمایش‌های تکمیلی تعیین‌کننده هستند.
HPV چه ارتباطی با سرطان حلق در زنان دارد؟
ویروس پاپیلومای انسانی یا HPV گروهی از ویروس‌ها را شامل می‌شود که بعضی انواع آن‌ها می‌توانند باعث تغییرات سلولی مرتبط با سرطان شوند. انواع پرخطر HPV با بخشی از سرطان‌های اوروفارنکس، به‌ویژه سرطان‌های لوزه و قاعده زبان، ارتباط علّی شناخته‌شده‌ای دارند.
این ارتباط به معنای آن نیست که هر فرد دارای HPV به سرطان مبتلا می‌شود. عفونت HPV شایع است و بسیاری از عفونت‌ها بدون ایجاد سرطان توسط سیستم ایمنی کنترل می‌شوند. فقط در بخشی از موارد، عفونت پایدار با انواع پرخطر ممکن است در طول زمان به تغییرات سرطانی منجر شود.
HPV می‌تواند در زنان و مردان وجود داشته باشد و ابتلا به عفونت را نباید نشانه رفتار نادرست یا دلیلی برای سرزنش فرد دانست. همچنین ممکن است فاصله زیادی میان مواجهه با ویروس و بروز بیماری مرتبط وجود داشته باشد.
نقش HPV در سرطان‌های اوروفارنکس با نقش آن در سرطان حنجره یکسان نیست. در سرطان حلق، به‌خصوص لوزه و قاعده زبان، ارتباط HPV پرخطر اهمیت بالینی مشخصی دارد، اما نباید تمام سرطان‌های گلو یا حنجره را ناشی از این ویروس دانست.
دخانیات و مصرف الکل نیز از عوامل خطر مهم برخی سرطان‌های سر و گردن هستند. بااین‌حال، نداشتن این عوامل خطر به معنی غیرممکن بودن سرطان نیست و وجود آن‌ها نیز تشخیص بیماری را ثابت نمی‌کند.
آزمایش HPV که برای غربالگری دهانه رحم استفاده می‌شود، روش تشخیص یا رد سرطان حلق نیست. در حال حاضر نیز آزمایش غربالگری معمول و تأییدشده‌ای برای تشخیص زودهنگام سرطان اوروفارنکس در افراد بدون علامت وجود ندارد که مشابه برنامه غربالگری دهانه رحم باشد.
واکسیناسیون HPV یکی از اقدامات مهم پیشگیری از عفونت انواع مرتبط با سرطان است. تصمیم درباره دریافت واکسن باید بر اساس سن، سابقه واکسیناسیون، شرایط فردی و دستورالعمل‌های معتبر کشور محل زندگی گرفته شود. واکسن جای ارزیابی نشانه‌های مشکوک را نمی‌گیرد.
چگونه سرطان حلق از بیماری‌های معمول گلو تشخیص داده می‌شود؟
علائمی مانند گلودرد، توده گردن یا مشکل بلع ممکن است در بیماری‌های مختلف دیده شوند. بنابراین تشخیص با یک علامت، عکس اینترنتی یا آزمایش خانگی امکان‌پذیر نیست. پزشک باید ابتدا علت‌های شایع و یافته‌های نیازمند بررسی بیشتر را از یکدیگر تفکیک کند.
ارزیابی معمولاً با گفت‌وگو درباره زمان شروع علائم، مدت ماندگاری، یک‌طرفه یا دوطرفه بودن ناراحتی، تغییرات بلع، وضعیت گوش و سابقه پزشکی آغاز می‌شود. مصرف دخانیات، بیماری‌های قبلی و وجود توده گردنی نیز از اطلاعات مهم هستند.
در معاینه، پزشک داخل دهان، لوزه‌ها و قسمت‌های قابل مشاهده حلق را بررسی می‌کند و گردن را از نظر غدد لنفاوی یا توده‌های غیرمعمول معاینه می‌کند.
اگر قسمت‌های عمیق‌تر حلق نیاز به مشاهده داشته باشند، متخصص گوش، حلق و بینی ممکن است از آندوسکوپی انعطاف‌پذیر از راه بینی یا روش مناسب دیگر استفاده کند. این بررسی امکان مشاهده نواحی‌ای را فراهم می‌کند که با نگاه معمولی قابل ارزیابی نیستند.
در صورت وجود توده مشکوک گردن، ممکن است تصویربرداری مانند سونوگرافی، سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی و نمونه‌برداری با سوزن ظریف مطرح شود. نوع بررسی بر اساس محل توده و ارزیابی پزشک تعیین می‌شود.
اگر ضایعه‌ای در حلق مشکوک باشد، ممکن است نمونه‌برداری بافتی لازم شود. بررسی سلول‌ها یا بافت توسط متخصص آسیب‌شناسی در تأیید تشخیص سرطان نقش اساسی دارد. مشاهده ظاهری ضایعه به‌تنهایی معمولاً برای تشخیص قطعی نوع سرطان کافی نیست.
گاهی توده گردن در نمونه‌برداری نشانه بیماری بدخیم را نشان می‌دهد، اما محل اولیه بیماری در معاینه ساده مشخص نیست. در این شرایط تیم تخصصی ممکن است بررسی‌های تکمیلی برای یافتن منشأ ضایعه انجام دهد.
آزمایش خون معمولی به‌تنهایی نمی‌تواند سرطان حلق را تأیید یا رد کند. همچنین استروبوسکوپی که برای مشاهده دقیق‌تر ارتعاش تارهای صوتی در برخی اختلالات صوت استفاده می‌شود، جایگزین معاینه کامل حلق یا نمونه‌برداری از ضایعات مشکوک نیست.
ممکن است پزشک پس از معاینه تشخیص دهد که علائم با یک مشکل خوش‌خیم سازگارند و فقط پیگیری لازم است. در موارد دیگر، یافته‌های بالینی انجام بررسی بیشتر را ضروری می‌کنند. هدف این فرایند، رسیدن به تشخیص دقیق با کمترین تأخیر غیرضروری است.
چه زمانی مراجعه لازم است و گفتاردرمانی چه نقشی دارد؟
چه نشانه‌هایی نیاز به مراجعه دارند؟
اگر گلودرد بدون علت روشن ادامه پیدا کرده، درد یک‌طرفه گلو بهبود نمی‌یابد، بلع دشوار شده یا تغییر غیرعادی و ماندگاری در لوزه مشاهده کرده‌اید، بهتر است برای معاینه پزشکی اقدام کنید.
وجود توده تازه و بدون علت مشخص در گردن نیز نباید نادیده گرفته شود. توده‌ای که بزرگ‌تر می‌شود، سفت یا ثابت است، یا بدون سابقه عفونت واضح باقی مانده است، نیازمند بررسی مناسب است.
طبق راهنمای تخصصی توده گردن بزرگسالان، ماندگاری توده بدون علت عفونی مشخص برای دو هفته یا بیشتر، بدون کاهش قابل توجه اندازه، از ویژگی‌هایی است که خطر بدخیمی را در ارزیابی پزشکی جدی‌تر می‌کند. بااین‌حال، این زمان به معنی لزوم انتظار دو هفته‌ای برای هر توده مشکوک نیست. اگر ویژگی نگران‌کننده وجود دارد، مراجعه زودتر مناسب است.
درد گوش یک‌طرفه و مداوم با معاینه طبیعی گوش، به‌ویژه همراه با ناراحتی حلق یا مشکل بلع، نیز ممکن است نیاز به بررسی نواحی دیگر سر و گردن داشته باشد.
تنگی نفس شدید، احساس خفگی یا ناتوانی در بلع بزاق از علائمی هستند که به رسیدگی فوری پزشکی نیاز دارند. اگر فرد نمی‌تواند مایعات دریافت کند، علائم کم‌آبی قابل توجه دارد یا وضعیت عمومی او به‌سرعت بدتر می‌شود نیز نباید مراجعه را به تعویق انداخت.
متخصص گوش، حلق و بینی مسئول بررسی ضایعات مشکوک حلق و حنجره و تعیین نیاز به آزمایش‌های تکمیلی است. در صورت تشخیص سرطان، برنامه درمان توسط تیم تخصصی مرتبط تنظیم می‌شود.
نقش گفتاردرمانی پس از درمان پزشکی
در بعضی افراد، درمان پزشکی سرطان‌های حلق می‌تواند بر بلع، وضوح گفتار، کیفیت صدا یا توانایی ارتباط روزمره اثر بگذارد. نوع این مشکلات به محل بیماری، روش درمان و شرایط فرد بستگی دارد و برای همه بیماران یکسان نیست.
برای مثال، پس از بعضی جراحی‌های ناحیه زبان و حلق، حرکت و هماهنگی ساختارهای لازم برای گفتار یا بلع ممکن است تغییر کند. همچنین پرتودرمانی در برخی افراد می‌تواند با خشکی دهان، تغییر انعطاف‌پذیری بافت‌ها یا دشواری بلع همراه باشد.
گفتاردرمانگر دارای تخصص مرتبط با سرطان‌های سر و گردن می‌تواند پیش از درمان، در طول آن یا پس از درمان پزشکی در ارزیابی و مدیریت مشکلات ارتباطی و بلع نقش داشته باشد.
در حوزه گفتار، ممکن است بررسی وضوح تلفظ، هماهنگی حرکات زبان، کارآمدی ارتباط و راهکارهای جبرانی لازم شود. اگر صدا نیز تحت تأثیر قرار گرفته باشد، متخصص می‌تواند بر اساس وضعیت حنجره و تأیید تیم پزشکی، نیاز به مداخلات صوتی را بررسی کند.
در حوزه بلع، ارزیابی می‌تواند شامل بررسی ایمنی و کارآمدی بلع و در صورت نیاز آزمون‌های تخصصی باشد. برنامه توانبخشی ممکن است بر بهبود عملکرد عضلات، انتخاب راهبردهای جبرانی یا سازگار کردن روش غذا خوردن تمرکز داشته باشد.
این تمرین‌ها نباید بدون ارزیابی به همه بیماران توصیه شوند؛ زیرا در بعضی شرایط، خطر ورود غذا یا مایعات به راه تنفسی یا محدودیت‌های پس از جراحی باید در نظر گرفته شود.
گفتاردرمانی سرطان را درمان نمی‌کند و جای جراحی، پرتودرمانی یا سایر درمان‌های پزشکی را نمی‌گیرد. هدف آن کمک به حفظ یا بازیابی توانایی‌های عملکردی، کاهش محدودیت‌های ارتباطی و بهبود کیفیت زندگی در چارچوب برنامه درمانی است.
همکاری گفتاردرمانگر با متخصص گوش، حلق و بینی، تیم درمان سرطان، متخصص تغذیه و سایر اعضای تیم می‌تواند به انتخاب اهداف واقع‌بینانه و ایمن کمک کند. نیاز به توانبخشی باید بر اساس شرایط واقعی بیمار تعیین شود، نه صرفاً نام تشخیص.
جمع‌بندی
سرطان گلو در زنان اصطلاحی عمومی است و نباید آن را دقیقاً مترادف سرطان حنجره دانست. سرطان حلق، به‌ویژه در ناحیه لوزه‌ها و قاعده زبان، ممکن است با گلودرد ماندگار، درد یک‌طرفه، مشکل بلع، درد ارجاعی گوش یا توده گردن مطرح شود؛ حتی زمانی که گرفتگی صدا وجود ندارد.
تفاوت محل درگیری اهمیت دارد، اما علائم بیماری‌ها با یکدیگر هم‌پوشانی دارند. بیشتر ناراحتی‌های گلو و بسیاری از توده‌های گردنی علت غیرسرطانی دارند و هیچ علامتی به‌تنهایی سرطان را ثابت نمی‌کند.
اگر نشانه‌ای غیرمعمول ادامه پیدا کرده، رو به افزایش است یا با علائم دیگری همراه شده، معاینه متخصص گوش، حلق و بینی راه مطمئن‌تری برای شناخت علت آن است. تشخیص به‌موقع و بررسی علمی اهمیت بیشتری از مقایسه علائم با تصاویر و فهرست‌های اینترنتی دارد.
در صورت نیاز به درمان پزشکی، توانبخشی گفتار، صدا و بلع نیز می‌تواند متناسب با وضعیت فرد بخشی از مراقبت‌های بعدی باشد. هدف نهایی، شناخت آگاهانه نشانه‌ها و دریافت کمک مناسب بدون نگرانی غیرضروری است.
پرسش
پاسخ
پرسش