مقدمه
صدا یکی از ابزارهای اصلی برقراری ارتباط انسانی است و گرفتگی صدا میتواند بر کیفیت زندگی، شغل و روابط اجتماعی فرد تأثیر بگذارد. بسیاری از افرادی که دچار گرفتگی صدا میشوند به دنبال این هستند که بدانند چه غذا یا نوشیدنیای برای تارهای صوتی مضر است و برای جلوگیری از گرفتگی صدا از چه خوراکیهایی باید پرهیز کرد.
تغذیه و صدا با یکدیگر ارتباط دارند، اما این ارتباط به این سادگی نیست که یک خوراکی خاص مستقیماً تارهای صوتی را خراب کند. عوامل مهمی مانند عفونتهای تنفسی، استفاده بیش از حد از صدا، فریاد زدن، ندول و سایر ضایعات تار صوتی، برخی بیماریهای عصبی و رفلاکس معده میتوانند باعث اختلالات صوتی شوند. غذا بیشتر در افرادی اهمیت پیدا میکند که بعضی خوراکیها در آنها رفلاکس، ناراحتی گوارشی یا کاهش دریافت آب ایجاد میکنند.
بنابراین فهرستی که در ادامه میخوانید به معنی «غذاهای ممنوع برای همه» نیست. هدف این است که خوراکیهایی را بشناسیم که در بعضی افراد ممکن است علائم رفلاکس یا ناراحتی گلو را بیشتر کنند و توضیح دهیم کدام باورهای رایج درباره تغذیه و سلامت صدا پشتوانه علمی محکمی ندارند.
آیا غذا واقعاً میتواند باعث گرفتگی صدا شود؟
غذا معمولاً علت مستقیم اکثر موارد گرفتگی صدا نیست. برای مثال اگر فرد پس از یک سرماخوردگی صدایش گرفته یا پس از ساعتها فریاد زدن دچار خشونت صدا شده است، حذف شکلات یا لبنیات مشکل اصلی را برطرف نمیکند.
اما در بعضی افراد، غذا میتواند به شکل غیرمستقیم روی صدا اثر بگذارد. یکی از مهمترین مسیرها رفلاکس معده یا در برخی شرایط بازگشت محتویات معده به قسمتهای بالاتر حلق و حنجره است. اگر یک ماده غذایی در فرد علائم رفلاکس را تشدید کند، ممکن است تحریک حنجره و علائم صوتی نیز بیشتر شوند.
از طرف دیگر دریافت ناکافی آب و خشکی بدن میتوانند کار تولید صدا را دشوارتر کنند. به همین دلیل در بهداشت صوتی معمولاً دریافت آب کافی در کنار کاهش فشار واردشده به صدا توصیه میشود.
خوراکیهایی که برای جلوگیری از گرفتگی صدا در بعضی افراد بهتر است محدود شوند
پاسخ بدن افراد به غذاها یکسان نیست. بهتر است به جای حذف گسترده چند گروه غذایی، الگوی شخصی خود را پیدا کنید. اگر متوجه میشوید یک غذای مشخص بارها با سوزش معده، برگشت اسید، صاف کردن گلو یا بدتر شدن صدا همراه میشود، محدود کردن آن منطقیتر از حذف غذایی است که هیچ مشکلی برای شما ایجاد نمیکند.
۱. غذاهای محرک رفلاکس
رفلاکس معده یکی از عواملی است که میتواند با تغییر کیفیت صدا همراه شود. در برخی افراد، محتویات معده تا ناحیه حلق و حنجره بالا میآید و میتواند باعث تحریک بافتهای این ناحیه شود. به این وضعیت معمولاً رفلاکس حنجرهایحلقی یا LPR گفته میشود.
خوراکیهایی که در برخی افراد با افزایش علائم رفلاکس همراه میشوند عبارتاند از:
- شکلات
- غذاهای بسیار چرب
- غذاهای سرخشده
- نوشابههای گازدار
- قهوه در افرادی که پس از آن رفلاکس میگیرند
- مرکبات و آبمیوههای ترش در افراد حساس
- گوجهفرنگی و سسهای گوجهای
- غذاهای بسیار تند
- نعناع در بعضی افراد
- وعدههای غذایی بسیار سنگین
این فهرست به معنی ممنوع بودن تمام این مواد برای همه افراد نیست. اگر شما پرتقال یا گوجه مصرف میکنید و هیچ علامت رفلاکسی ندارید، صرفاً برای پیشگیری از گرفتگی صدا لزوماً دلیلی برای حذف کامل آنها وجود ندارد.
در افراد دارای رفلاکس، اندازه وعده غذایی و زمان خوردن نیز مهم هستند. خوردن یک وعده بزرگ و سپس دراز کشیدن میتواند احتمال برگشت محتویات معده را افزایش دهد. بهتر است افرادی که مستعد رفلاکس هستند وعدههای سنگین را نزدیک خواب مصرف نکنند.
۲. غذاهای چرب و سرخشده
سیبزمینی سرخکرده، فستفود، همبرگرهای بسیار چرب، پیتزاهای سنگین و غذاهایی که مقدار زیادی روغن دارند در بعضی افراد علائم رفلاکس را تشدید میکنند. غذاهای چرب ممکن است تخلیه معده را کندتر کنند و در فرد مستعد، احساس سنگینی یا برگشت محتویات معده را افزایش دهند.
این مسئله بهویژه برای خوانندگان، سخنرانان و افرادی که قرار است مدت زیادی از صدا استفاده کنند اهمیت دارد. خوردن یک وعده بسیار سنگین درست پیش از اجرا میتواند علاوه بر رفلاکس، احساس پری شکم و محدودیت در تنفس راحت ایجاد کند.
اگر قرار است سخنرانی یا اجرای طولانی داشته باشید، انتخاب وعده سبکتر و آشنایی که قبلاً برای شما مشکل گوارشی ایجاد نکرده است، معمولاً انتخاب منطقیتری خواهد بود.
۳. قهوه و نوشیدنیهای کافئیندار؛ آیا واقعاً صدا را خشک میکنند؟
سالها توصیه میشد خوانندگان و افرادی که از صدای خود زیاد استفاده میکنند قهوه را کاملاً کنار بگذارند، زیرا کافئین اثر ادرارآور دارد و تصور میشد باعث خشک شدن تارهای صوتی میشود.
اما شواهد علمی موجود این ادعا را به این شدت تأیید نمیکنند. مرور مطالعات انجامشده درباره کافئین و تولید صدا نشان نداده است که مصرف کافئین در مقدار معمول بهطور مشخص پارامترهای صوتی را بدتر کند. بنابراین نمیتوان گفت قهوه برای تمام افراد دارای گرفتگی صدا ممنوع است.
با این حال دو نکته اهمیت دارد. اول اینکه قهوه در بعضی افراد علائم رفلاکس را بیشتر میکند. دوم اینکه مصرف زیاد نوشیدنیهای کافئیندار نباید جای آب را بگیرد. اگر قهوه میخورید، دریافت آب کافی را نیز حفظ کنید.
۴. شکلات
شکلات یکی از مواد غذاییای است که در فهرستهای ضدرفلاکس زیاد دیده میشود. ترکیب چربی، کاکائو و مقدار متفاوت کافئین میتواند در بعضی افراد علائم گوارشی را تشدید کند.
اما شکلات مستقیماً به تارهای صوتی آسیب نمیزند. اگر فرد پس از مصرف شکلات هیچ سوزش معده، برگشت محتویات، صاف کردن گلو یا تغییر صدایی تجربه نمیکند، حذف کامل آن فقط به دلیل نگرانی درباره صدا ضرورت مشخصی ندارد.
اگر متوجه شدهاید شکلات بهخصوص در ساعات شب یا همراه با غذای سنگین علائم شما را بیشتر میکند، کاهش مقدار یا تغییر زمان مصرف میتواند منطقی باشد.
۵. مرکبات، گوجهفرنگی و غذاهای اسیدی
پرتقال، لیمو، گریپفروت، آبمیوههای ترش، گوجهفرنگی و رب گوجه از مواد اسیدی هستند. در افرادی که رفلاکس یا حساسیت گوارشی دارند ممکن است مصرف بعضی از این خوراکیها ناراحتی را بیشتر کند.
اما اسیدی بودن یک غذا به این معنی نیست که پس از بلع مستقیماً روی تارهای صوتی ریخته میشود. مسیر طبیعی غذا و نوشیدنی از مری عبور میکند و تارهای صوتی در مسیر تنفس قرار دارند. مسئله اصلی زمانی مطرح میشود که فرد دچار رفلاکس باشد و محتویات معده به سمت حلق و حنجره بازگردند.
بنابراین حذف مرکبات برای تمام خوانندگان یا افراد دارای گرفتگی صدا یک توصیه عمومی و قطعی نیست.
۶. نوشابههای گازدار
نوشابههای گازدار در بعضی افراد میتوانند احساس نفخ، آروغ و علائم رفلاکس را افزایش دهند. بسیاری از این نوشیدنیها همچنین حاوی قند زیاد یا کافئین هستند.
اگر نوشابه برای شما باعث افزایش آروغ، ترش کردن یا احساس برگشت محتویات معده میشود، کاهش مصرف آن میتواند به کنترل علائم کمک کند. آب برای تأمین مایعات روزانه انتخاب سادهتری است.
۷. نعناع
نعناع در بسیاری از افراد مشکلی ایجاد نمیکند، اما در بعضی افراد مستعد رفلاکس ممکن است با تشدید علائم همراه باشد. به همین دلیل در برخی برنامههای تغذیهای مرتبط با رفلاکس توصیه میشود پاسخ فرد به نعناع بررسی شود.
باز هم حذف کامل نعناع برای تمام افراد دارای مشکل صدا ضروری نیست. مهمتر این است که ببینید بدن شما پس از مصرف آن چه واکنشی نشان میدهد.
۸. لبنیات؛ آیا واقعاً باعث خلط و گرفتگی صدا میشوند؟
این باور بسیار رایج است که شیر، ماست، پنیر و بستنی باعث تولید مقدار زیادی خلط میشوند و در نتیجه صدا را میگیرند. برخی خوانندگان نیز گزارش میکنند بعد از مصرف لبنیات احساس میکنند چیزی روی گلو قرار گرفته یا بزاق غلیظتر شده است.
با این حال مطالعات کلاسیک انجامشده درباره شیر و مخاط نتوانستهاند افزایش واقعی تولید ترشحات تنفسی را پس از مصرف شیر نشان دهند. بنابراین جمله «لبنیات باعث تولید خلط میشوند» به شکل عمومی و قطعی صحیح نیست.
احساس فردی همچنان اهمیت دارد. برخی افراد بعد از شیر یا بستنی احساس پوشش، غلظت بزاق یا نیاز بیشتر به صاف کردن گلو دارند. اگر این تجربه برای شما مکرر است، میتوانید قبل از آواز یا سخنرانی مصرف آن را کمتر کنید؛ اما برای همه افراد حذف لبنیات ضروری نیست.
همچنین لبنیات پرچرب ممکن است در فرد مستعد رفلاکس از طریق چربی زیاد مشکل ایجاد کنند، نه به این دلیل که مستقیماً تارهای صوتی را با مخاط میپوشانند.
۹. شکر و خوراکیهای بسیار شیرین
کیک، شیرینی، کلوچه، آبنبات و نوشیدنیهای بسیار شیرین بهتر است در یک رژیم غذایی سالم به مقدار محدود مصرف شوند، اما شواهد کافی وجود ندارد که مصرف معمول شکر را علت مستقیم گرفتگی صدا بدانیم.
بنابراین بهتر است این موضوع را از ادعاهایی مانند «شکر باعث رشد میکروب در گلو و گرفتگی تارهای صوتی میشود» جدا کنیم. سلامت صدا با سلامت عمومی بدن ارتباط دارد و رژیم متعادل اهمیت دارد، اما گرفتگی صدا معمولاً به علت مشخصتری نیاز دارد.
نوشیدنیهای شیرین و گازدار ممکن است در بعضی افراد به دلیل گاز، کافئین یا ارتباط با رفلاکس مسئلهساز شوند و مصرف زیاد قند نیز از نظر سلامت عمومی توصیه نمیشود.
۱۰. الکل و سلامت صدا
الکل میتواند بر وضعیت آب بدن اثر بگذارد و در بعضی افراد رفلاکس را نیز تشدید کند. به همین دلیل برای کسی که دچار مشکل صوتی است، بهخصوص در مقادیر زیاد، انتخاب مناسبی محسوب نمیشود.
افرادی که الکل مصرف میکنند باید توجه ویژهای به دریافت آب داشته باشند. مصرف همزمان دخانیات و الکل نیز از نظر سلامت حنجره نگرانی بسیار بیشتری ایجاد میکند.
برای فردی که صدای حرفهای دارد، بهتر است مصرف موادی که شخصاً باعث خشکی دهان، رفلاکس یا کاهش کنترل صوتی او میشوند نزدیک اجرا محدود شود.
۱۱. نوشیدنیهای خیلی داغ
بعضی افراد وقتی گلودرد یا گرفتگی صدا دارند تصور میکنند هرچه نوشیدنی داغتر باشد تأثیر بیشتری خواهد داشت. این تصور صحیح نیست.
نوشیدنی گرم میتواند احساس خوشایندی در گلو ایجاد کند، اما نوشیدنی سوزان ممکن است دهان و حلق را دچار آسیب حرارتی کند. آسیب شدید به قسمتهای پایینتر مسیر هوایی نادر است، اما دلیل خوبی وجود ندارد که برای مراقبت از صدا نوشیدنی بسیار داغ مصرف شود.
دما باید برای نوشیدن راحت باشد. آب ولرم یا نوشیدنی گرم غیرسوزان گزینه منطقیتری است.
۱۲. غذاهای بسیار تند
غذای تند مستقیماً تار صوتی را زخمی نمیکند، اما در بعضی افراد باعث سوزش معده و تشدید علائم رفلاکس میشود. اگر هر بار بعد از غذای بسیار تند دچار ترش کردن، صاف کردن گلو یا گرفتگی صبحگاهی صدا میشوید، کاهش آن ارزش امتحان کردن دارد.
در مقابل، اگر غذای تند برای شما هیچ علامتی ایجاد نمیکند، حذف دائمی آن فقط به دلیل سلامت صدا ضرورت مشخصی ندارد.
غذاهای شور چطور؟
مصرف بسیار زیاد نمک از نظر سلامت عمومی مناسب نیست و میتواند باعث احساس تشنگی شود، اما شواهدی وجود ندارد که یک وعده غذای شور بهتنهایی علت مستقیم گرفتگی صدا باشد.
مهمتر از حذف کامل نمک، حفظ دریافت مناسب آب و یک رژیم متعادل است. اگر به علت بیماری پزشکی نیاز به محدودیت نمک دارید، توصیه پزشک در اولویت قرار دارد.
قبل از خوانندگی یا سخنرانی چه نخوریم؟
افرادی که شغل یا فعالیت آنها وابستگی زیادی به صدا دارد، معمولاً بیش از دیگران به اثر غذا روی عملکرد خود توجه میکنند. هیچ منوی ثابت و یکسانی برای همه خوانندگان و سخنرانان وجود ندارد.
بهطور عملی بهتر است نزدیک اجرای صوتی از وعده بسیار سنگین و غذایی که میدانید برای شما رفلاکس ایجاد میکند خودداری کنید. اگر شکلات، غذای چرب، نوشابه، قهوه یا لبنیات در تجربه شخصی شما باعث ناراحتی میشوند، زمان اجرای مهم وقت مناسبی برای امتحان کردن آنها نیست.
مصرف غذا حداقل دو تا سه ساعت قبل از دراز کشیدن در افراد مستعد رفلاکس توصیه قابلتوجهی است. درباره اجرا نیز بهتر است به اندازهای فاصله وجود داشته باشد که احساس پری و سنگینی معده نداشته باشید.
آب کافی را در طول روز دریافت کنید؛ نوشیدن مقدار بسیار زیاد آب درست چند دقیقه قبل از اجرا جای آبرسانی منظم روزانه را نمیگیرد.
برای سلامت صدا چه بخوریم و بنوشیم؟
سلامت صدا به رژیم عجیب یا ماده غذایی ویژه نیاز ندارد. یک رژیم متنوع شامل میوه، سبزیجات، غلات کامل، منابع مناسب پروتئین و مایعات کافی برای سلامت عمومی بدن مناسب است.
آب یکی از مهمترین نوشیدنیها در برنامه بهداشت صوتی است. شواهد نشان میدهند کمآبی میتواند بعضی شاخصهای تولید صدا و میزان تلاش لازم برای فوناسیون را تحت تأثیر قرار دهد و دریافت مناسب مایعات یکی از سادهترین اقدامات حمایتی برای عملکرد صوتی است.
با این حال آب مستقیماً از روی تارهای صوتی عبور نمیکند. هنگام بلع، مسیر تنفسی بسته میشود. تأثیر آب بیشتر از طریق آبرسانی عمومی بدن و حفظ شرایط مناسب بافتهاست.
آیا عسل، لیمو یا دمنوش گرفتگی صدا را درمان میکنند؟
نوشیدنی گرم، عسل یا بعضی دمنوشها ممکن است احساس ناراحتی گلو را کاهش دهند، اما این موضوع با درمان علت گرفتگی صدا متفاوت است. اگر ندول، پولیپ، فلج تار صوتی یا استفاده پرفشار از صدا علت مشکل باشد، یک نوشیدنی نمیتواند آن مشکل را برطرف کند.
لیمو نیز برای همه افراد مفید یا مضر نیست. اگر فرد رفلاکس دارد و مواد ترش علائم او را بیشتر میکنند، ممکن است نوشیدنی بسیار اسیدی انتخاب مناسبی نباشد.
هدف از مراقبت خانگی باید راحتتر شدن شرایط باشد، نه به تعویق انداختن ارزیابی یک گرفتگی صدای مزمن.
سیگار و قلیان؛ مهمتر از بسیاری از خوراکیها
سیگار و قلیان خوراکی نیستند، اما در مقالهای درباره پیشگیری از گرفتگی صدا نمیتوان از آنها صرفنظر کرد. دود تنباکو بافت حنجره و تارهای صوتی را تحریک میکند و مصرف طولانیمدت آن با بیماریهای مهم حنجره ارتباط دارد.
حتی قرار گرفتن مداوم در معرض دود دیگران نیز میتواند برای دستگاه تنفسی و صدا تحریککننده باشد. عبارتهایی مانند «سیگار سبک» یا «قلیان میوهای» به معنی بیخطر بودن دود نیستند.
برای حفظ سلامت صدا، دوری از دخانیات از حذف بسیاری از غذاهایی که بدون مشکل مصرف میکنید اهمیت بیشتری دارد.
اگر با حذف غذاها باز هم صدا گرفته است چه کنیم؟
یکی از اشتباهات رایج این است که فرد ماهها غذاهای مختلف را حذف میکند اما علت واقعی گرفتگی صدا را بررسی نمیکند. اگر مشکل از استفاده بیش از حد از صدا، ضایعه تار صوتی، التهاب مزمن یا اختلال دیگری باشد، تغییر رژیم بهتنهایی کافی نیست.
اگر گرفتگی صدا طی حدود چهار هفته برطرف یا بهطور واضح بهتر نشده است، مشاهده حنجره اهمیت پیدا میکند. در شرایط خاص مانند تنگی نفس، توده گردن، تغییر صدا پس از جراحی یا لولهگذاری، یا وجود عوامل خطر، بررسی ممکن است زودتر لازم باشد.
همچنین صرف گرفتگی صدا دلیل کافی برای شروع خودسرانه داروی رفلاکس نیست. رفلاکس معده یکی از احتمالات است، نه توضیح قطعی تمام مشکلات صوتی.
نقش استروبوسکوپی حنجره در گرفتگی صدای مداوم
در گرفتگی صدا که ادامه پیدا میکند، گاهی لازم است علاوه بر مشاهده ظاهر تارهای صوتی، نحوه ارتعاش آنها نیز بررسی شود. استروبوسکوپی حنجره با استفاده از سیستم تصویربرداری و نور مخصوص به متخصص کمک میکند ویژگیهایی مانند موج مخاطی، تقارن ارتعاش و نحوه بسته شدن تارهای صوتی را ارزیابی کند.
این بررسی میتواند در تشخیص بعضی ضایعات و مشکلات عملکردی حنجره اطلاعات مهمی فراهم کند. استروبوسکوپی برای هر سرماخوردگی یا گرفتگی چندروزه ضروری نیست و تصمیم درباره انجام آن براساس مدت علائم و یافتههای ارزیابی گرفته میشود.
صدا درمانی چه زمانی لازم میشود؟
اگر گرفتگی ناشی از استفاده نامناسب یا پرفشار از صدا باشد یا پس از مشاهده حنجره مشخص شود که تغییر الگوی استفاده از صدا میتواند کمککننده باشد، صدا درمانی توسط گفتاردرمانگر آموزشدیده در حوزه صوت انجام میشود.
درمان ممکن است شامل اصلاح نحوه تولید صدا، کاهش تنش، بهبود هماهنگی تنفس و فوناسیون و آموزش استفاده اقتصادیتر از صدا باشد. برای افرادی که شغلشان وابسته به صحبت کردن است، انتقال این مهارتها به محیط واقعی اهمیت زیادی دارد.
گفتاردرمانی بزرگسالان در حوزه اختلالات صوتی باید بر اساس تشخیص انجام شود و انجام تمرینهای تصادفی اینترنتی پیش از مشخص شدن وضعیت تارهای صوتی توصیه نمیشود.
بهداشت صوتی فقط مربوط به غذا نیست
بهداشت صوتی مجموعهای از عادتها برای مراقبت بهتر از سیستم تولید صداست. رژیم غذایی فقط بخشی از این مجموعه است.
- آب کافی در طول روز بنوشید.
- از فریاد زدن و بلند صحبت کردن طولانی خودداری کنید.
- زمانی که صدا خسته یا گرفته است، فشار بیشتری وارد نکنید.
- در محیطهای پرسر و صدا به جای رقابت صوتی از میکروفن یا فاصله نزدیکتر استفاده کنید.
- از سیگار، قلیان و دود محیطی دوری کنید.
- اگر رفلاکس دارید، محرکهای شخصی خود را شناسایی کنید.
- خواب و استراحت کافی را جدی بگیرید.
بنابراین فردی که تمام غذاهای بهاصطلاح «مضر برای صدا» را حذف کرده اما روزانه چند ساعت فریاد میزند یا سیگار مصرف میکند، مهمترین عوامل خطر خود را هدف نگرفته است.
چطور بفهمیم کدام غذا واقعاً برای صدای ما مشکل ایجاد میکند؟
اگر به رفلاکس یا ارتباط غذا با علائم خود مشکوک هستید، میتوانید برای مدتی الگوی سادهای ثبت کنید. زمان غذا، نوع خوراکی، زمان شروع سوزش معده یا صاف کردن گلو و تغییر کیفیت صدا را یادداشت کنید.
اگر یک ماده غذایی بارها در شرایط مشابه با علائم همراه است، ارزش دارد درباره کاهش یا جایگزینی آن با پزشک یا متخصص تغذیه مشورت کنید. بهتر است چندین گروه غذایی را همزمان حذف نکنید؛ در غیر این صورت مشخص نمیشود کدام تغییر واقعاً مؤثر بوده است.
در صورت وجود بیماری گوارشی، محدودیت غذایی گسترده یا کاهش وزن، برنامه رژیم بهتر است با نظر متخصص تنظیم شود.
ارزیابی حنجره در کلینیک گفتاردرمانی روزبه رضایی
در کلینیک گفتاردرمانی روزبه رضایی در محدوده تهرانپارس و شرق تهران، خدمات مرتبط با ارزیابی اختلالات صوتی و تصویربرداری از حنجره ارائه میشود. در مواردی که بررسی دقیقتر عملکرد تارهای صوتی لازم باشد، استروبوسکوپی حنجره میتواند اطلاعات بیشتری درباره ساختار و ارتعاش تارهای صوتی فراهم کند.
تجهیزات مورد استفاده برای تصویربرداری براساس پروتکلهای بهداشتی مرکز آماده میشوند. برای مراجعانی که از شهرستان یا مسیرهای دور مراجعه میکنند نیز تلاش میشود زمان ارزیابی با هماهنگی قبلی به شکلی تنظیم شود که نیاز به رفتوآمدهای متعدد کمتر شود.
بر اساس روند اعلامشده مرکز، در صورت وجود ظرفیت تلاش میشود وقت تصویربرداری در سریعترین زمان ممکن و ترجیحاً همان روز هماهنگ شود. تصاویر و نتیجه اولیه نیز معمولاً مدت کوتاهی پس از ارزیابی آماده میشوند و زمان دقیق آن هنگام تعیین وقت قابل بررسی است.
هدف از این ارزیابی صرفاً تهیه تصویر نیست. نتیجه باید در کنار شرح حال، کیفیت صدا و سایر یافتهها تفسیر شود تا مشخص شود فرد به پیگیری پزشکی، رعایت بهداشت صوتی، صدا درمانی یا مداخله دیگری نیاز دارد.
جمعبندی
برای جلوگیری از گرفتگی صدا لازم نیست فهرست طولانی از غذاها را بدون دلیل از رژیم خود حذف کنید. مهمترین نکته این است که بدانید واکنش افراد به غذا متفاوت است و بسیاری از خوراکیهای مشهور به «مضر برای صدا» فقط در بعضی افراد و معمولاً از طریق تشدید رفلاکس مسئله ایجاد میکنند.
غذاهای بسیار چرب، وعدههای سنگین، شکلات، نوشابه، غذاهای تند، بعضی مواد اسیدی، قهوه یا نعناع ممکن است برای فردی که به آنها حساس است علائم رفلاکس را بیشتر کنند. در مقابل، حذف کامل این مواد برای فردی که هیچ علامتی ندارد ضرورت مشخصی ندارد.
کافئین بهطور قطعی عامل خراب شدن صدا شناخته نشده است و لبنیات نیز در مطالعات افزایش واقعی تولید مخاط را نشان ندادهاند. شکر نیز نباید بهعنوان علت مستقیم گرفتگی تارهای صوتی معرفی شود. بنابراین توصیه غذایی بهتر است بر اساس شواهد و تجربه واقعی فرد باشد، نه فهرستهای عمومی و ترسآفرین.
دریافت آب کافی، رژیم غذایی متعادل، دوری از دخانیات، کاهش فشار صوتی و کنترل رفلاکس در افراد مبتلا بخشهای مهم مراقبت از صدا هستند. اگر گرفتگی صدا ادامه پیدا کند، به جای حذف روزبهروز غذاهای بیشتر، علت اصلی باید بررسی شود.
در گرفتگی مداوم، بررسی حنجره و در موارد مناسب استروبوسکوپی حنجره میتواند به تشخیص دقیقتر کمک کند. سلامت صدا بیشتر از آنکه به یک «خوراکی ممنوع» وابسته باشد، نتیجه مجموعهای از تغذیه مناسب، آبرسانی، شیوه صحیح استفاده از صدا و تشخیص بهموقع مشکلات حنجره است.
